Abstract:
Autor zamierza ukazać w artykule, że św. Marek nie usiłuje przedstawić konfrontacji Jezusa z ναὸς, lecz odnosi się w tym kontekście do ἱϵρὸν. W relacji z procesu Jezusa przed Sanhedrynem (Mk 14,53-65) zawarte są fałszywe i niezgodne świadectwa (καί τινϵς άναστάντϵς ϵψϵυδομαρτύρουν κατʼ αύτοῡ λϵγοντϵς — Mk 14,57). Odpowiedź Jezusa stanowi szczególnie groźną perspektywę dotycząca sanktuarium jerozolimskiego (Mk 13,14-23). Słowa te są przestrogą dla Żydów oraz wezwaniem do opamiętania się, że nadchodzi dla świątyni koniec jej czasów. W Mk 14,58 temat ναὸς jest wyakcentowany w sposób szczególny i bardzo wyrazisty. Nie rażą wynikające z istoty tejże relacji braki będące rezultatem jego programowych założeń ewangelicznych, a także (co wyakcentował w sposób szczególny nieunikniony i konsekwentnie, zbliżający się upadek aktualnego sanktuarium jerozolimskiego) kwalifikacje diametralnie przeciwstawne nowego ναὸς, które zastąpi poprzedzającą je świątynię. Autor opracowania podkreśla (jak wynika z kontekstu relacji ewangelicznej), że wszystko pozostaje jakby w oczekiwaniu na nadejście „nowej rzeczywistości”. Nie tylko w Mk 14,58 nie są wyjawione („odsłonięte”) czasy i sposób przejścia od ναὸς żydowskiego do ναὸς eschatologicznego, ale również słowa Jezusa odnośnie tej kwestii odnoszą się w sposób wyjątkowy do Sanhedrynu, a także w znaczeniu ponadczasowym do wszystkich, poddających lekturze i studium tekst procesu Jezusa przed Sanhedrynem w szczególności werset: Mk 14,58, czyli fragment relacji przedstawiający m.in. (wspominane już powyżej) zeznanie fałszywych świadków.