dc.contributor.author | Maier, Hans | |
dc.date.accessioned | 2024-08-30T06:58:45Z | |
dc.date.available | 2024-08-30T06:58:45Z | |
dc.date.issued | 2016 | |
dc.identifier.citation | Communio, 2016, R. 36, nr 4 (196), s. 96-122. | pl_PL |
dc.identifier.issn | 0208-7995 | |
dc.identifier.uri | http://repozytorium.theo-logos.pl/xmlui/handle/123456789/20167 | |
dc.description.abstract | «Bezbożność jest przymuszaniem do religii» – pisał Tertulian. Historia chrześcijaństwa zna częste gwałtowne kontrowersje dotyczące religii. Znajdująca się w Łk 14, 16-24 przypowieść o gospodarzu wyprawiającym wielką ucztę i zapraszającym na nią licznych gości odegrała fatalną rolę w tej historii. W przypowieści gospodarz zmusza niechętnych gości do przyjścia na jego ucztę. Z czasem ta przypowieść była uzasadnieniem dla otwartego lub ukrytego przymusu religijnego. Jednakże II Sobór Watykański i Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 roku definitywnie wyjaśniły to, co było bezsporne we wczesnym chrześcijaństwie: nikt nie może być zmuszany do przyjęcia wiary. | pl_PL |
dc.description.abstract | «It is irreligious to coerce religion», wrote Tertullian. Nevertheless, the history of Christianity knows frequent violent contentions about religion. The parable of the Great Banquet (Lk 14, 16-24) has played a fatal role in this history. In the parable a father of the family compels unwilling guests to come to his feast. Over time, this parable was seen to provide a justification for open or covert religious coercion. Only the Second Vatican Council and the 1983 Codex Iuris Canonic have definitively clarified what had been uncontested in early Christianity: that no-one can be coerced into believing. | pl_PL |
dc.description.sponsorship | PWT Wrocław | pl_PL |
dc.language.iso | pl | pl_PL |
dc.publisher | Wydawnictwo Pallottinum | pl_PL |
dc.rights | Attribution-ShareAlike 3.0 Poland | * |
dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/pl/ | * |
dc.subject | nawrócenie | pl_PL |
dc.subject | przemoc | pl_PL |
dc.subject | wolność religijna | pl_PL |
dc.subject | sobór watykański II | pl_PL |
dc.subject | kolonializm | pl_PL |
dc.subject | reformacja | pl_PL |
dc.subject | conversion | pl_PL |
dc.subject | violence | pl_PL |
dc.subject | religious freedom | pl_PL |
dc.subject | Vatican II | pl_PL |
dc.subject | Second Vatican Council | pl_PL |
dc.subject | colonialism | pl_PL |
dc.subject | Reformation | pl_PL |
dc.subject | sobór | pl_PL |
dc.subject | council | pl_PL |
dc.subject | chrześcijaństwo | pl_PL |
dc.subject | Christianity | pl_PL |
dc.subject | chrześcijaństwo zachodnie | pl_PL |
dc.subject | western Christianity | pl_PL |
dc.subject | przymus wiary | pl_PL |
dc.subject | compulsion to believe | pl_PL |
dc.title | Compelle intrare: teologiczne usprawiedliwienie przymusu wiary w zachodnim chrześcijaństwie | pl_PL |
dc.type | Article | pl_PL |
Z tą pozycją powiązane są następujące pliki licencyjne: