Streszczenie:
Rodzina stanowi jedno z najcenniejszych dóbr ludzkości, a zarazem podstawowe środowisko edukacji religijnej, dlatego Kościół zawsze uznawał jej znaczenie i domagał się od niej, aby umożliwiała młodym pokoleniom poznanie podstawowych prawd religijnych oraz przekazywała system wartości, norm i wzorów zachowań. Mimo takiego ujęcia bardzo długo traktowano edukację religijną w rodzinie wyłącznie jako wsparcie katechezy parafialnej lub edukacji religijnej w szkole. Dopiero Sobór Watykański II i posoborowe dokumenty Kościoła niejako przywróciły to pierwotne rozumienie edukacji religijnej w rodzinie. Bowiem edukacja religijna podejmowana i realizowana w rodzinie zaczęła być traktowana jako samodzielna działalność edukacyjna, wychowawcza i inicjacyjna wspólnoty rodzinnej. W niniejszym artykule podjęto zagadnienie edukacji religijnej realizowanej w rodzinie, ze szczególnym uwzględnieniem zarówno jej współczesnego kontekstu, jak i podstaw. Najpierw został zaprezentowany dzisiejszy kontekst, w którym jest realizowana edukacja religijna. Następnie została zwrócona uwaga, iż przyjęta koncepcja człowieka oraz koncepcja rodziny stanowią podstawę edukacji religijnej w rodzinie. Na zakończeniu artykułu zostały zaproponowane edukacyjne i pastoralne wnioski oraz postulaty.